میلگرد جهانی در آستانه شکستن کف قیمتی

به گزارش آهن آنلاین؛ بازار جهانی میلگرد در نقطه‌ای قرار گرفته که دیگر نمی‌توان آن را با یک روایت واحد توضیح داد. در چین، قیمت‌ها در محدوده‌ای قرار گرفته‌اند که نشانه‌هایی از شکل‌گیری حمایت در آن دیده می‌شود؛ در منطقه خاورمیانه و به‌ویژه ترکیه، رشد هزینه قراضه و حمل، کف هزینه تولید را بالاتر برده و در اروپا، کارخانه‌ها حتی از اعلام نرخ قطعی خودداری می‌کنند. این سه رفتار ظاهراً متفاوت، یک پیام مشترک دارند: فشار برای کاهش قیمت در حال ضعیف شدن است، اما هنوز تقاضای کافی برای شکل‌گیری یک موج صعودی فراگیر وجود ندارد. بنابراین، مسئله اصلی بازار میلگرد دیگر فقط میزان تقاضا نیست؛ بلکه محل شکل‌گیری «کف قیمتی» و نحوه انتقال هزینه‌ها به بازار است.

چین؛ کف قیمت در حال شکل‌گیری

قیمت میلگرد چین در محدوده ۳۱۵۰ یوان به ازای هر تن، اگرچه فاصله زیادی با یک بازار پررونق دارد، اما از منظر رفتاری اهمیت بیشتری پیدا کرده است. بازار در شرایطی قرار دارد که رکود بخش مسکن همچنان یک محدودیت جدی برای تقاضای داخلی محسوب می‌شود، اما انتظار برای بهبود فعالیت‌های ساختمانی در ماه سپتامبر، احتمال ورود محرک‌های جدید و همچنین امید به صادرات، مانع از آن شده که فروشندگان برای کاهش بیشتر قیمت‌ها رقابت کنند.

نکته مهم اینجاست که حمایت فعلی لزوماً به معنای آغاز یک روند صعودی نیست. در واقع، بازار چین بیشتر در حال آزمودن این موضوع است که آیا سطح فعلی قیمت می‌تواند دربرابر عرضه و موجودی موجود مقاومت کند یا خیر. اگر تقاضای فصلی واقعاً فعال شود، همین محدوده می‌تواند به کف قابل اتکاتری تبدیل شود؛ اما اگر رونق مورد انتظار به بازار مسکن منتقل نشود، حمایت فعلی بیشتر جنبه روانی خواهد داشت. از این منظر، میلگرد جهانی در چین در آستانه حمایت قرار گرفته، نه در آستانه جهش. تفاوت این دو برای تحلیل هفته‌های آینده بسیار مهم است.

ترکیه؛ هزینه جای تقاضا را می‌گیرد

در بازار منطقه‌ای، اما داستان متفاوت است. ترکیه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراجع قیمت‌گذاری میلگرد در منطقه، هم‌زمان با افزایش قیمت قراضه وارداتی و رشد هزینه حمل‌ونقل، با افزایش بهای تمام‌شده تولید مواجه شده است. این اتفاق از آن جهت اهمیت دارد که قراضه صرفاً یکی از اقلام هزینه‌ای تولیدکننده نیست؛ در ساختار تولید فولاد کوره قوس الکتریکی، تغییر قیمت آن مستقیماً روی حداقل قیمتی که کارخانه می‌تواند با آن تولید و عرضه کند اثر می‌گذارد.

بنابراین اگرچه ممکن است تقاضای واقعی در بازار ترکیه یا کشورهای اطراف هنوز آن‌قدر قدرتمند نباشد که افزایش قیمت میلگرد را به‌تنهایی توجیه کند، افزایش هزینه خوراک اجازه نمی‌دهد قیمت‌ها نیز به‌سادگی مسیر نزولی طی کنند. این همان نقطه‌ای است که بازار منطقه‌ای از چین فاصله می‌گیرد: در چین، حمایت بیشتر از جنس انتظار برای تقاضاست؛ در ترکیه، بخش مهمی از حمایت بالقوه از سمت هزینه تولید می‌آید.

پیامد این وضعیت برای کشورهای همسایه نیز روشن است. حتی اگر خریدار منطقه‌ای تمایلی به پذیرش قیمت بالاتر نداشته باشد، کاهش قیمت میلگرد ترکیه بدون افت محسوس قراضه یا هزینه حمل دشوارتر خواهد شد. به بیان دیگر، فشار فعلی الزاماً به معنای «افزایش فروش» نیست؛ بلکه می‌تواند ابتدا خود را به شکل کاهش حاشیه سود تولیدکننده و سپس تلاش برای انتقال هزینه به خریدار نشان دهد.

اروپا؛ وقتی قیمت اعلام نمی‌شود

رفتار کارخانه‌های اروپایی شاید از خود افزایش قیمت‌ آهن آلات در سطح کلان مهم‌تر باشد. در شرایط عادی، قیمت رسمی کارخانه یک لنگر برای معامله و مقایسه بازار است؛ اما وقتی تولیدکننده از اعلام نرخ قطعی خودداری می‌کند، عملاً بخشی از ریسک قیمت را به خریدار منتقل می‌کند. گزارش‌ها از هدف‌گذاری افزایش ۲۵ تا ۳۰ یورویی برای تحویل سپتامبر و اکتبر حکایت دارد، در حالی که خریداران هنوز آمادگی پذیرش کامل این سطوح را نشان نداده‌اند.

این وضعیت را نباید صرفاً یک اختلاف ساده میان خریدار و فروشنده دانست. کارخانه زمانی از اعلام نرخ رسمی فاصله می‌گیرد که نمی‌خواهد با یک قیمت مشخص، سقفی برای مذاکرات آینده تعیین کند. در چنین شرایطی، تولیدکننده ترجیح می‌دهد ابتدا واکنش بازار را بسنجد و سپس معامله را در سطحی انجام دهد که قدرت قیمت‌گذاری بیشتری برای او ایجاد کند.

در نتیجه، بازار اروپا ممکن است پیش از آنکه افزایش قیمت واقعی در آمار معاملات دیده شود، افزایش «قدرت قیمت‌گذاری» را تجربه کند. اگر این رفتار با محدودیت عرضه و بهبود تدریجی مصرف همراه شود، افزایش‌های پیشنهادی می‌توانند به معاملات واقعی منتقل شوند. اما اگر خریداران همچنان مقاومت کنند، شکاف میان نرخ‌های هدف کارخانه و قیمت قابل معامله افزایش خواهد یافت.

ایران؛ مسئله، انتقال هزینه است

برای بازار ایران، مهم‌ترین برداشت از این تحولات آن نیست که قیمت میلگرد جهانی قرار است یکباره صعودی شود. سیگنال مهم‌تر، تغییر شکل فشار نزولی است. وقتی چین در حال ساختن یک کف احتمالی است، ترکیه با افزایش هزینه تولید مواجه شده و اروپا از اعلام قیمت قطعی خودداری می‌کند، فضای جهانی به‌تدریج از شرایطی که فروشنده برای حفظ معامله مجبور به تخفیف است فاصله می‌گیرد.

این تغییر می‌تواند برای ایران دو اثر متفاوت داشته باشد. در سناریوی نخست، اگر تقاضای چین در سپتامبر تقویت شود و افزایش هزینه قراضه در ترکیه ادامه پیدا کند، قیمت‌های منطقه‌ای مقاومت بیشتری نشان خواهند داد. در این حالت، حتی بدون جهش تقاضا، قیمت آهن آلات در بازارهای پیرامونی می‌تواند در سطوح بالاتری تثبیت شود و فشار هزینه به بازارهای وارداتی و صادراتی منتقل شود.

سناریوی دوم، خنثی یا نزولی، زمانی فعال می‌شود که رونق مورد انتظار چین محقق نشود، خریداران اروپایی در برابر افزایش قیمت کارخانه‌ها مقاومت کنند و قیمت قراضه نیز عقب‌نشینی کند. در این حالت، حمایت فعلی میلگرد بیشتر یک کف موقت خواهد بود و امکان بازگشت فشار فروش وجود دارد.

برای فعال بازار ایران، بنابراین سه شاخص باید هم‌زمان رصد شود: رفتار میلگرد چین در محدوده ۳۱۵۰ یوان، روند قیمت قراضه و کرایه حمل در ترکیه و فاصله میان نرخ‌های هدف کارخانه‌های اروپایی و قیمت واقعی معاملات. ترکیب این سه متغیر مشخص می‌کند که افزایش هزینه فعلی فقط حاشیه سود تولیدکنندگان را فشرده می‌کند یا در نهایت به افزایش واقعی قیمت میلگرد در منطقه تبدیل خواهد شد. این تفاوت، برای ارزیابی مسیر قیمت آهن اهمیت دارد؛ زیرا بازار ایران بیش از آنکه از یک «روند جهانی» واحد اثر بگیرد، از نحوه انتقال فشار هزینه میان این قطب‌های منطقه‌ای تأثیر می‌پذیرد.