محدودیت جدید اروپا برای واردات فولاد الکتریکی از ۲۵ سپتامبر

به گزارش آهن آنلاین؛ اتحادیه اروپا با هدف حمایت از تولیدکنندگان داخلی و کاهش آسیب‌پذیری زنجیره تأمین صنایع راهبردی، از اعمال مجموعه‌ای از محدودیت‌های وارداتی برای فولاد الکتریکی و محصولات پایین‌دستی آن از ۲۵ سپتامبر خبر داده است. این سیاست شامل تعیین سهمیه‌های وارداتی و اعمال حداقل قیمت برای محموله‌های وارداتی خواهد بود؛ اقدامی که […]

به گزارش آهن آنلاین؛ اتحادیه اروپا با هدف حمایت از تولیدکنندگان داخلی و کاهش آسیب‌پذیری زنجیره تأمین صنایع راهبردی، از اعمال مجموعه‌ای از محدودیت‌های وارداتی برای فولاد الکتریکی و محصولات پایین‌دستی آن از ۲۵ سپتامبر خبر داده است. این سیاست شامل تعیین سهمیه‌های وارداتی و اعمال حداقل قیمت برای محموله‌های وارداتی خواهد بود؛ اقدامی که می‌تواند ساختار تجارت فولاد الکتریکی در بازار اروپا را تغییر دهد. 

تصمیم جدید اتحادیه اروپا در شرایطی اتخاذشده است که تولیدکنندگان اروپایی طی سال‌های اخیر با فشار فزاینده ناشی از ورود محصولات ارزان‌قیمت، به‌ویژه از کشورهای آسیایی، مواجه بوده‌اند. سیاست‌گذاران اروپایی تلاش می‌کنند با ایجاد یک سازوکار حمایتی، از تضعیف بیشتر تولید داخلی و خروج ظرفیت‌های تولیدی از مدار فعالیت جلوگیری کنند.

حمایت از تولیدکنندگان محدود فولاد الکتریکی در اروپا

اجرای مقررات جدید می‌تواند به نفع شرکت‌هایی مانند تیسن‌کروپ استیل اروپا (TKSE) و استال‌پروداکت لهستان تمام شود؛ شرکت‌هایی که از معدود تولیدکنندگان فولاد الکتریکی در اروپا به‌شمار می‌روند. فولاد الکتریکی یکی از مواد اولیه مهم در ساخت توربین‌های بادی، ترانسفورماتورهای قدرت و تجهیزات شبکه انتقال برق است. از‌همین‌رو، اهمیت این محصول تنها به صنعت فولاد محدود نمی‌شود و با امنیت انرژی، توسعه زیرساخت‌های برق و گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر ارتباط مستقیم دارد. 

چارچوب جدید اتحادیه اروپا، علاو‌ بر فولاد الکتریکی دانه‌جهت‌دار یا GOES، محصولات پایین‌دستی ازجمله قطعات برش خورده و هسته‌های ترانسفورماتور را نیز در برمی‌گیرد. به‌این‌ترتیب، دامنه حمایت‌ها از یک محصول مشخص فراتر رفته و بخش‌های مختلف زنجیره ارزش را پوشش خواهد داد. ماری یارونی مدیرعامل TKSE، این تصمیم را اقدامی تاریخی توصیف کرده و بر اهمیت حمایت هم‌زمان از کل زنجیره تولید فولاد الکتریکی و محصولات وابسته تأکید کرده است.

تعیین کف قیمتی برای واردات فولاد الکتریکی

براساس چارچوب اعلام‌شده از سوی کمیسیون اروپا، حداقل قیمت واردات محصولات مشمول سهمیه، بین ۲ هزار و ۸۰۰ تا ۳ هزار و ۴۰۰ یورو به ازای هر تن تعیین خواهد شد. همچنین برای محموله‌هایی که خارج از سهمیه‌های تعیین‌شده وارد بازار اروپا می‌شوند، قیمت ۳ هزار و ۵۰۰ یورو به ازای هر تن در نظر گرفته‌شده است.

این سازوکار عملاً با هدف جلوگیری از ورود محصولات ارزان‌قیمت و کاهش فشار قیمتی بر کارخانه‌های فولادی اروپایی طراحی‌شده است. تحقیقات کمیسیون اروپا درباره وضعیت بازار فولاد الکتریکی از ماه مارس آغازشده بود و اکنون به اعمال تدابیر حمایتی موقت منجر شده است. بااین‌حال، تداوم این سیاست و تبدیل آن به یک مقررات دائمی، به موافقت اکثریت کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیاز دارد. از این منظر، تصمیم نهایی می‌تواند تحت‌تاثیر ملاحظات اقتصادی، تجاری و دیپلماتیک کشورهای عضو قرار گیرد.

چین؛ محور اصلی نگرانی‌های تجاری اروپا

اقدام جدید اتحادیه اروپا در شرایطی صورت می‌گیرد که صنایع مختلف این منطقه، از خودروسازی و صنایع شیمیایی گرفته تا فولاد، با فشار ناشی از رقابت قیمتی چین مواجه هستند. براساس آمارهای مربوط به سال ۲۰۲۵، چین بیش از ۵۰ درصد از واردات فولاد الکتریکی و محصولات وابسته به اتحادیه اروپا را به خود اختصاص داده است. 

پیش‌ازاین نیز اتحادیه اروپا برای واردات این محصولات از کشورهایی مانند ژاپن، روسیه، کره جنوبی و آمریکا، تعرفه‌های ضد دامپینگ اعمال کرده بود. باوجوداین اقدامات، تخفیف‌های قیمتی صادرکنندگان آسیایی همچنان فشار زیادی بر تولیدکنندگان اروپایی وارد کرده است. 

در همین راستا، شرکت تیسن‌کروپ در سال گذشته بخشی از ظرفیت‌های تولیدی خود در آلمان و فرانسه را به‌دلیل دشواری رقابت قیمتی، متوقف یا تعلیق کرد.

فولاد الکتریکی و پیوند آن با امنیت انرژی

سیاست جدید اتحادیه اروپا را نمی‌توان صرفاً اقدامی حمایتی در بازار فولاد دانست. این تصمیم بخشی از تلاش گسترده‌تر اروپا برای تقویت استقلال صنعتی، کاهش وابستگی به واردات و تضمین امنیت زنجیره تأمین تجهیزات انرژی محسوب می‌شود. وابستگی بیش‌ازاندازه به واردات فولاد الکتریکی می‌تواند تولید تجهیزات مرتبط با شبکه برق و انرژی‌های تجدیدپذیر را دربرابر اختلالات تجاری آسیب‌پذیر کند. ازاین‌رو، اتحادیه اروپا با ایجاد محدودیت‌های جدید تلاش دارد زمینه حفظ ظرفیت‌های تولید داخلی و تقویت جایگاه تولیدکنندگان اروپایی را فراهم کند.

بااین‌حال، اجرای این سیاست ممکن است واکنش کشورهای صادرکننده را به دنبال داشته باشد و به تشدید اختلافات تجاری میان اروپا و شرکای آسیایی منجر شود. اکنون میزان موفقیت این سازوکار به توان آن در ایجاد توازن میان حمایت از تولید داخلی، کنترل قیمت‌ آهن آلات و حفظ روابط تجاری بین‌المللی بستگی خواهد داشت.