صادرات جهانی دارچین به ۸۹۸ میلیون دلار رسید؛ رشد ۸۴ درصدی صادرات ایران

بازار؛ گروه کشاورزی: بازار جهانی دارچین در سال ۲۰۲۵ با وجود کاهش ارزش صادرات نسبت به پنج سال قبل، رشد محدودی را در مقایسه با سال گذشته تجربه کرد.

بر اساس داده های منتشر شده از سوی مجموعه تحقیقاتی World’s Top Exports، ارزش فروش جهانی دارچین صادراتی از سوی همه کشورهای صادرکننده در سال ۲۰۲۵ به ۸۹۸.۴ میلیون دلار رسید.

این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۴ که ارزش صادرات جهانی دارچین ۸۸۲.۴ میلیون دلار بود، ۱.۸ درصد افزایش داشته است. با این حال، مقایسه عملکرد بازار در یک دوره پنج ساله تصویر متفاوتی ارائه می دهد؛ به طوری که ارزش صادرات دارچین در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال ۲۰۲۱، زمانی که ارزش محموله های جهانی این محصول حدود ۱.۱ میلیارد دلار بود، ۱۸.۶ درصد کاهش یافته است.

آسیا بیش از ۸۵ درصد بازار صادراتی دارچین را در اختیار دارد

ساختار جغرافیایی تجارت جهانی دارچین نشان می دهد که آسیا با فاصله قابل توجهی مهمترین قطب صادرات این محصول در جهان است. در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۵.۴ درصد از ارزش صادرات جهانی دارچین از سوی کشورهای آسیایی تامین شده است.

کشورهای اروپایی نیز ۱۰.۵ درصد از ارزش صادرات جهانی این محصول را در اختیار داشتند. پس از اروپا، صادرکنندگان آمریکای شمالی با سهم ۲.۶ درصدی، آفریقا با ۱.۲ درصد و آمریکای لاتین، بدون احتساب مکزیک و با احتساب کشورهای حوزه کارائیب، با ۰.۳ درصد قرار گرفتند.

سهم کشورهای اقیانوسیه نیز بسیار محدود بود و تنها ۰.۰۴ درصد از ارزش صادرات جهانی دارچین را شامل شد که عمدتا مربوط به استرالیا و نیوزیلند بود.

این توزیع جغرافیایی نشان می دهد که زنجیره تامین جهانی دارچین همچنان به شدت به کشورهای آسیایی وابسته است؛ موضوعی که با حضور ویتنام، سریلانکا، چین و اندونزی در میان بزرگترین صادرکنندگان جهان ارتباط مستقیم دارد.

ویتنام بزرگترین صادرکننده دارچین جهان

بر اساس آمار صادرات کشورها، ویتنام در سال ۲۰۲۵ با صادرات دارچین به ارزش ۲۷۹.۹ میلیون دلار، بزرگترین صادرکننده این محصول در جهان بوده است. سهم ویتنام از کل صادرات جهانی دارچین ۳۱.۲ درصد اعلام شده است.

سریلانکا با صادرات ۲۴۶.۷ میلیون دلار و سهم ۲۷.۵ درصدی در جایگاه دوم قرار دارد. سرزمین اصلی چین نیز با صادرات ۱۱۷.۱ میلیون دلار، ۱۳ درصد از بازار جهانی را در اختیار گرفته و اندونزی با ۹۷.۲ میلیون دلار و سهم ۱۰.۸ درصدی در رتبه چهارم قرار گرفته است.

هلند با صادرات ۲۹.۹ میلیون دلار و سهم ۳.۳ درصدی پنجمین صادرکننده بزرگ دارچین جهان بوده است. ایالات متحده آمریکا و آلمان هر کدام با صادرات ۱۸.۴ میلیون دلار، سهمی معادل ۲ درصد از بازار جهانی داشته اند.

هند نیز با صادرات ۱۶.۶ میلیون دلار و سهم ۱.۸ درصدی در رتبه هشتم قرار گرفته است. پس از آن ماداگاسکار با ۸.۹ میلیون دلار، فرانسه با ۷.۹ میلیون دلار، لهستان با ۶.۸۵ میلیون دلار، اتریش با ۶.۸۳ میلیون دلار، اسپانیا با ۴.۶ میلیون دلار، ترکیه با ۲.۹ میلیون دلار و بریتانیا با ۲.۷ میلیون دلار قرار دارند.

مجموع صادرات ۱۵ کشور نخست، ۹۶.۳ درصد از ارزش صادرات جهانی دارچین در سال ۲۰۲۵ را تشکیل می دهد. این میزان تمرکز نشان می دهد که تجارت بین المللی دارچین در اختیار تعداد محدودی از تامین کنندگان اصلی قرار دارد.

پنج صادرکننده اصلی؛ صاحب ۸۵.۸ درصد بازار

تمرکز بازار زمانی بیشتر نمایان می شود که عملکرد پنج صادرکننده نخست بررسی شود. ویتنام، سریلانکا، چین، اندونزی و هلند در مجموع ۸۵.۸ درصد از ارزش صادرات جهانی دارچین را در سال ۲۰۲۵ به خود اختصاص داده اند.

این سهم بالا نشان دهنده آن است که بازار جهانی دارچین از مجموعه ای نسبتا متمرکز از تامین کنندگان تشکیل شده است. در این میان، ویتنام و سریلانکا به تنهایی بیش از نیمی از ارزش صادرات جهانی را در اختیار دارند.

جایگاه این دو کشور علاوه بر حجم صادرات، به ظرفیت تولید، فرآوری و حضور مستمر در بازارهای بین المللی وابسته است. در نتیجه، هرگونه تغییر در تولید یا صادرات این کشورها می تواند بر روند عرضه جهانی دارچین اثرگذار باشد.

هند و چین در مسیر رشد بازار دارچین

در کنار آمار تجارت جهانی، گزارش Fact.MR نیز چشم انداز بازار دارچین را در یک دوره بلندمدت بررسی کرده است. بنابراین بررسی منطقه ای Fact.MR نشان می دهد هند و چین از جمله بازارهایی هستند که بالاترین نرخ رشد را تجربه می کنند. هند با نرخ رشد ۴.۸ درصدی و چین با ۴.۳ درصد، در میان بازارهای دارای سریع ترین رشد قرار دارند.

اندونزی با نرخ رشد ۴ درصد، آلمان با ۳.۲ درصد و ایالات متحده آمریکا با ۳.۱ درصد نیز عملکرد باثباتی را نشان می دهند. کره جنوبی با ۳.۱ درصد و ژاپن با ۳ درصد نیز در گروه بازارهای بالغ قرار گرفته اند.

بر اساس این گزارش، توسعه ظرفیت فرآوری، افزایش استفاده از فناوری های پیشرفته در فرآوری ادویه و استانداردسازی کیفیت از عوامل موثر بر رشد بازار دارچین هستند.

هند در این میان به دلیل توسعه صنایع فرآوری مواد غذایی و افزایش ظرفیت تولید ادویه، یکی از بازارهای مهم آینده محسوب می شود. مراکز اصلی فرآوری در ایالت هایی مانند کرالا، کارناتاکا و تامیل نادو قرار دارند و توسعه فناوری در این مناطق می تواند به افزایش ظرفیت تولید و بهبود مدیریت کیفیت منجر شود.

صادرات ایران؛ ۱۱۶ هزار دلار با رشد ۸۴ درصدی

در میان ۱۰۰ صادرکننده برتر دارچین در سال ۲۰۲۵، ایران در رتبه ۶۱ قرار گرفته است. بر اساس آمار ارائه شده، ارزش صادرات دارچین ایران در این سال به ۱۱۶ هزار دلار رسیده است.

ارزش صادرات دارچین ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۴ درصد افزایش یافته است

نکته قابل توجه درباره عملکرد ایران، رشد قابل توجه صادرات نسبت به سال ۲۰۲۴ است. ارزش صادرات دارچین ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۴ درصد افزایش یافته است.

با وجود این رشد، ارزش صادرات ایران در مقایسه با صادرکنندگان اصلی جهان بسیار محدود است. برای نمونه، صادرات ویتنام به ۲۷۹.۹ میلیون دلار و صادرات سریلانکا به ۲۴۶.۷ میلیون دلار رسیده است. بنابراین، فاصله ایران با کشورهای اصلی صادرکننده همچنان قابل توجه است.

با این حال، رشد ۸۴ درصدی صادرات ایران می تواند نشانه ای از افزایش ظرفیت حضور کشور در بازارهای خارجی باشد. توسعه صنایع فرآوری، بسته بندی مناسب، استانداردسازی محصول و شناسایی بازارهای هدف می تواند به تقویت این روند کمک کند.

فاصله ایران با بازار جهانی

مجموع آمارهای سال ۲۰۲۵ نشان می دهد که بازار دارچین در دو سطح در حال تحول است. از یک سو، ارزش صادرات جهانی در مقایسه با سال ۲۰۲۴ رشد ۱.۸ درصدی داشته و از سوی دیگر، پیش بینی های بلندمدت از افزایش ارزش بازار دارچین تا سال ۲۰۳۵ حکایت دارد.

در این میان، آسیا همچنان محور اصلی تجارت جهانی دارچین است و ویتنام، سریلانکا، چین و اندونزی بخش عمده صادرات را در اختیار دارند. در مقابل، ایران با وجود ثبت رشد ۸۴ درصدی، تنها ۱۱۶ هزار دلار صادرات داشته و در رتبه ۶۱ صادرکنندگان جهان قرار گرفته است.

این وضعیت نشان می دهد که ظرفیت افزایش سهم ایران از بازار جهانی وجود دارد، اما تحقق آن به توسعه فرآوری، افزایش کیفیت، ایجاد برند صادراتی و دسترسی موثرتر به بازارهای بین المللی نیاز دارد. رشد صادرات ایران در سال ۲۰۲۵ می تواند نقطه شروعی برای حضور گسترده تر در بازاری باشد که طبق پیش بینی ها، طی یک دهه آینده همچنان مسیر توسعه را دنبال خواهد کرد.